گاهی اوقات آدم های خارق العاده ای پا به هستی میذارن که مسیر دنیا و آدم های اون رو تغییر میدن. حتی ممکنه اونقدر خارق العاده باشن که آدم هایی که دو-سه هزار سال بعد از اونها زمین رو به ارث بردن رو هم تحت تاثیر کردار و گفتار خودشون قرار بدن.مارکوس هم از این دسته از آدم ها بود. مارکوس رو میگما! همون مارکوس اورلیوس معروف خودمون! ( که البته شاید نشناسیدش و اگر بخوا

امروز چه گوارای ما بعد از مدت ها برگشته بود شرکت.بلافاصله با دیدن قیافه خندانش که در رو باز کرد و اومد تو، به طور اتوماتیک جمله ی " اِاِاِ سلااام!! چه قدر دلمون براتون تنگ شده بود " از دهنم بیرون پرید و بعد هم با یک نیش باز، به طور کاملا ابلهانه بهش زل زدم و تا رسیدن به میزش با چشمام بدرقه اش کردم. اونّی ( خواهر بزرگترم ) هم از دیدن چه گوارا کلی خوشحال شده ب

گاهی وقتا که به این فکر میکنم چرا تازگی ها زمان مثل برق و باد میگذره، و تازگی ها به این نتیجه رسیدم که شاید تقصیر خودمونه.اینکه ماها تبدیل شدیم به یک مشت عجولِ همیشه در حال دویدن. مثلا همین خود من، تا میشینم توی اتوبوس و تاکسی و مترو، میگم ای بابا! کاش زودتر برسم. حوصله ندارم با خودم تنها باشم. دوست ندارم خودم رو با افکارم تنها بذارم. و برای اینکه زمان رو چی